woensdag 31 maart 2010

Gearresteerde Abbas Zaki weigert te verschijnen voor militaire rechtbank













Abbas Zaki, lid van het Centraal Comité van Fatah, heeft woensdagmorgen geweigerd voor een Israëlische militaire rechtbank te verschijnen, zo meldt Al-Jazeera English.
Zaki (op de foto tijdens zijn arrestatie) werd zondag, Palmzondag, met tien anderen opgepakt tijdens een vreedzame demonstratie van Palestijnse christenen op de Westoever tegen de beperkende maatregelen van Israël die hen verhinderen christelijk Pasen in Jeruzalem te vieren. Zaki zei dat hij de legitimiteit betwist van een militaire rechter bij het berechten van een hoge Palestijnse functionaris die heeft deelgenomen aan een vreedzame demonstratie.
Buiten het hof in de Ofer-gevangenis braken intussen onlusten uit tussen betogers en de Israëlische politie.De betogers, die eerst hadden geluisterd naar toespraken van Fatah-leiders onder wie Jibril Rajoub, Jamal Muheisin en Mahmoud al-Aloul, eisten de vrijlating van de arrestanten. De politie bestookte hen met traangas in een poging ze te verdrijven van de gevangenis en de politie werd op haar beurt bekogeld met stenen. 
Fatah beschouwt de arrestatie van Abbas Zaki, de hoogste Palestijnse functionaris die sinds de Oslo-akkoorden van 1993 is opgepakt, als een teken aan de wand dat Israël harder wil optreden bij zijn pogingen vreedzame demonstraties de kop in te drukken. Het lid van het Centraal Comité van Fatah Mahmoud al-Aloul kondigde dinsdag op een persconferentie aan dat Fatah de vreedzame protesten zal opvoeren. De Hamas-regering in Gaza reageerde op deze oproep met de uitspraak dat Fatah de Palestijnen eerst excuses zou moeten aanbieden voor het feit dat de beweging hen heeft gedwongen 20 jaar deel te nemen aan 'een mislukt project', De Hamas regering wees daarbij op de voortgezette bezetting van de Westoever, het beleg van Gaza en de voortgaande bouw van nederzettingen.

'Dag van het Land' herdacht van Gaza tot de Westoever

Al-Jazeera English over 'De Dag van het Land' in Beit Sahour:
 

De Dag van het land (Yawm al-ard) is de herdenking van protesten op 30 maart 1976 tegen landonteigeningen in Galilea, waarbij zes Israëlische Palestijnen werden gedood. De dag werd gisteren herdacht op meerdere plaatsen op de Westoever, in de Gaza-stook en in Israël zelf. Op de Westoever wandelde een kleine menigte vanuit het dorp Budrus, ten westen van Ramallah waar een gedeelte van de Muur wordt afgebouwd, naar een plaats dicht bij de Muur. De bedoeling was er bomen te planten. De demonstranten werden echter door het Israëlische leger verjaagd met rubberkogels en traangas. Verscheidene mensen raakten licht gewond, onder wie de leden van het Centrale Comité van Fatah, Tawfiq al-Tirawi en Jamal al-Muheisen. Het Israëlische leger verklaarde dat werd opgetreden tegen een 'gewelddadige demonstratie waarbij met stenen werd gegooid'. 
In Karawat Bani Hassan, eveneens op de Westoever, luisterde een menigte van 200 mensen naar een rede van de de facto premier Salam Fayyad. De inwoners van dit dorp protesteerden tegen het feit dat zij hun land niet kunnen bewerken doordat kolonisten en het leger dat verhinderen.  Fayyad was zaterdag ook aanwezig tijdens een demonstratie in Qalqiliya, waar Uri Avnery, en Mohammed Barakeh, de secretaris-generaal van de Israëlische communistische partij Hadash, eveneens aan deelnamen.   



In Sakhnin, in Galilea in het eigenlijke Israël, deden tienduizenden mee aan een grote demonstratie. Hadash-leider Mohammed Barakeh, zei dat De dag van Land al lang geleden uit zijn as was herrezen. Hij noemde het de uitdrukking van de strijd om leven en bestaan. Het Knessetlid Ahmed Tibi (Verenigde Arabische Lijst) zei dat de strijd om land het belangrijkste geschilpunt vormt tussen Palestijnen en Israël. De 'sfeer van een meester-slaaf verhouding bestond  in 1976 en is vandaag de dag overvloedig aanwezig', zei hij. 'Toen liep er op straat een aantal racisten rond, vandaag de dag zijn ze vice-premier en minister.'
In het 'niet erkende' dorpje Al-Arakhiv  in de Negev namen ongeveer 1500 Bedoeïenen deel aan een betoging. Sprekers waren hier onder meer de parlementsleden van de Verenigde Arabische Lijst Taleb as-Sanaa, Hanan Zouabi, Ibrahim Sarsour en Ahmed Tibi.
In de zuidelijke Gaza-strook hielden enkele honderden mensen demonstraties tegen het feit dat Israël een strook land van enkele honderden meters langs de grens tot verboden (en dus voor landbouw onbruikbaar) gebied is verklaard. Het leger antwoordde met beschietingen, er waren enkele tientallen gewonden. Ook een 15-jarige jongen werd in de nabijheid van Rafah doodgeschoten. De omstandigheden waaronder dat gebeurde waren onduidelijk.

dinsdag 30 maart 2010

Na bijna drie jaar .. weer schoenen en kleren naar Gaza


(Reuters) - Israel will allow a shipment of clothes and shoes to be delivered to Palestinians in the Gaza Strip for the first time in its almost three-year-old tight blockade of the enclave, Palestinian officials said on Monday.They said the first 10 truckloads would be arriving via the Israeli-controlled Gaza border point on Thursday.

Kleren en schoenen.... na bijna drie jaar. Misschien waren de Israëli's bang dat de schoenen gebruikt zouden worden zoals door de Iraki Muntadher Zaidi tegen Bush? Een schoenen intifada?

Zweeds pensioenfonds stopt investeringen in Elbit

Het grootste Zweedse pensioenfonds, Först AP-Fonden, heeft besloten een eind te maken aan zijn investeringen in het Israëlische concern Elbit, dat elektronica en wapensystemen vervaardigt . De beslissing heeft te maken met het feit dat Elbit bewakingssystemen maakt voor de 'scheidingsmuur' die Israël aanlegt op de Westoever. Het pensioenfonds constateert dat zijn 'Ethische Raad' vaststelt dat zowel de Europese Unie als de Zweedse regering het gedeelte van de Muur dat op de Westoever staat als 'íllegaal' bestempelt. en dat deze opinie wordt ondersteund door een uitspraak van het Internationale Hof uit 2004.
Eerder, in september vorig jaar, besloot het Noorse staatspensioenfonds zijn investeringen in Elbit terug te trekken. Israël riep bij die gelegenheid de Noorse ambassadeur op het matje.

Israël sluit Westoever af tijdens Pesach, protest tegen arrestaties christenen

Abbas Zaki, lid van de Centrale Raad van Fatah, wordt opgepakt tijdens de mars van zondag. (Foto Ma'an)

Israël heeft de Westoever afgesloten voor alle verkeer tot dinsdag 6 april,  het einde van Pesach, het joodse paasfeest. Uitzonderingen zouden alleen gelden voor mensen die medische hulp nodig hebben, studenten met pasjes, humanitaire hulp en advocaten. Ma'an meldde echter gevallen van mensen die ondanks de aanwezigheid van medische noodzaak de doorgang werd geweigerd, zoals een vrouw met weeën die uit een ambulance werd gehaald.
Tijdens de afsluitingsperiode is ook de toegang tot de Oude Stad van Jeruzalem verboden voor Palestijnse mannen onder de 50. Zondag, Palmzondag voor christenen, hielden ongeveer 150 Palestijnen, 'internationals' en Israëli's, een optocht van de Geboortekerk in Bethlehem naar de Heilig Grafkerk in Jeruzalem om te pleiten voor de mogelijkheid om Pasen in Jeruzalem te kunnen vieren. De optocht kwam niet verder dan het Gilo checkpoint; 11 mensen werden opgepakt, onder wie het lid van het Centrale Comité van Fatah, Abbas Zaki. Het zou voor het eerst sinds 1993 zijn dat een dergelijk prominent lid van Fatah wordt gearresteerd. De 11 arrestanten zaten dinsdag nog vast, Ze zijn overgebracht naar de Ofer gevangenis in Israël. Maandag hielden 200 mensen een protestoptocht tegen hun arrestatie en de afsluiting. Ze liepen van de Bilal moskee/Rachels Tombe in Bethlehem naar het Gilo checkpoint, waar botsingen met de politie plaatsvonden.  Aan het protest namen Mustafa Barghouti, leider van het Palestijnse Nationaal Initiatief, Jamal Muheisin, lid van het Centrale Comité van Fatah, de gouverneur van Bethlehem en leden van de volkscomités van Beit Sahour, Beit Jala, Hebron en Bethlehem.

maandag 29 maart 2010

Israëlische busreclame roept op tot bouw derde tempel

Ter gelegenheid van het joodse Paasfeest rijden op dit moment in Jeruzalem 200 bussen rond met de bovenstaande reclameborden: een plaatje van een maquette van de tempel en de - in antiek Hebreeuws gestelde - tekst: Moge de tempel gebouwd worden, spoedig in onze dagen'. De borden zijn afkomstige van het ultra-rechtse partijtje Eretz Israel Shelanu (Ons land Israel) van de in Hebron wonende kolonisten Baruch Marzel en rabbijn Shalom Dov Wolpo.
Wolpo verklaarde tegenover Ynet dat 'het Joodse volk met Pesach (Pasen) uitkijkt naar de herbouw van de tempel en de komst van de Mashiach (messias) .' Hij voegde eraan toe dat 'de Arabieren en Barack Obama weten dat de derde tempel gebouwd zal worden op de Tempelberg en dat de moskee daar alleen tijdelijk is'.

(Update: De reclameborden zijn verwijderd, meldt JTA. Dat gebeurde op 6 april, nog voordat de termijn waarop de recalem was ingehuurd, was verstreken. Het zou ermee te maken hebben dat het reclamebureau (of Egged, de busmaatschappij?) bedreigd was.)  

Volgens Ynet werden in Jaffa (het Arabische deel van Tel Aviv) onlangs ook haggadoth (boekjes met het verhaal van de Uittocht uit Egypte) verspreid met dezelfde beeltenis van een herbouwde tempel. Kennelijk valt een oproep tot het vernielen van de 1300 jaar oude moskeeën op de Tempelberg/Haram al-Sharif in Israël niet onder een verbod. Het is niets voor niets dat er van Arabische kant steeds wordt gewaarschuwd dat de Aqsa en Omar moskeeën gevaar lopen.

Strafactie na de dood van twee militarien

Vier Palestijnse jongens die in het begin van de week binnen één etmaal op, laten we zeggen: arbitraire wijze, werden doodgeschoten door het Israëlische leger op de Westoever, waren geen nieuws voor Westerse media. Twee Israëlische militairen, die vrijdag door mannen van de Ezzedin al-Qassem brigade van Hamas worden gedood, nadat ze 500 meter de zogenaamd door Israël niet meer bezette Gaza-strook waren binnengetrokken, waren dat wel.
We lezen dat zij een 31-majoor uit de nederzetting Kiryat Arba en een 21-jarige sergeant uit Rishon leZion waren, dat er tenminste één Palestijn omkwam en twee Israëli's gewond raakten, en dat tanks en bulldozers de Strook binnentrokken, terwijl F-16's het betreffende gebied bestookten.
Wat die tanks, bulldozers etc uitrichtten lezen we alleen op een  blog van de International Solidarity Movement, 'In Gaza' geheten. Daar zien we dat in totaal drie Palestijnse strijders werden gedood, plus een burger, de 22-jarige Haitham Arafat. Acht mensen raakten gewond, onder wie een zesjarig kind dat door een kogel in zijn hoofd werd getroffen en in kritieke toestand verkeert.
De tanks (ongeveer 20 stuks, plus zes bulldozers) verwoestten het huis (zie foto's) waar Hashem Abu Daggma met 14  personen woonde, plus het omringende bouwland waar,mee de broers Abdel Aziz en Ibrahim Egdiah hun families onderhielden, met daarop olijf- en palmbomen, peterselie en radijzen.

vrijdag 26 maart 2010

Opgepakt wegens een anti-zionistische overtuiging













Ariadna Jove Marti (links) en Bridgette Chappell bij het hooggerechtshof.

Didi Remez van de blog Coteret (en anderen zoals Noam Sheizaf of Philip Weiss) wijzen op de wonderlijke aanklacht waartegen twee meisjes van de International Solidarity Movement  (ISM) zich moeten  verweren voor het Israëlische hooggerechtshof. De twee, Ariadna Jovi Marti uit Spanje en Bridgette Chapell uit Australië, werden in februari door het leger van hun bed gelicht in Ramallah.(Een plek waar het Israëlische leger overigens niets te zoeken heeft, omdat daar de PA de baas hoort te zijn. Maar laten we het daar even niet over hebben). Marti en Chappell dreigden  te worden uitgewezen, maar tekenden verzet aan bij het hooggerechtshof, dat hen op vrije voeten stelde.Deze week besloot het hun zaak te horen. Toen bleek dat justitie hen ervan beschuldigt dat zij   
belong to the International Solidarity Movement, an organization “that supports an ideology that is anti-Zionist, pro-Palestinian and universally revolutionary.
Inderdaad een wonderlijk soort vergrijp (en het is goed hier even bij aan te teken dat de ISM voor 100% geweldloos is). Volgens Remez is het waarschijnlijk voor het eerst dat alleen al het hebben van een overtuiging door een officier van justitie in Israël als strafbaar wordt aangemerkt.
Remez en anderen vinden dat verontrustend. Racisme rukt op, de vrijheid van meningsuiting staat onder druk, en NGO's die zich met mensenrechten bezig houden, worden in hun werking bedreigd door een wetsvoorstel dat al bijna in definitieve lezing door de Knesset is aangenomen.
Ik moet zeggen: ik ben niet verbaasd. In het Israël van dit moment, waar een verbod dreigt om het in het openbaar over de nakba te hebben, waar geweld tegen Palestijnen zowel binnen Israël als in de bezette gebieden niet of nauwelijks wordt bestraft, waar wordt gesproken over de noodzaak het oorlogsrecht en het internationaal recht te veranderen (waarover later meer op deze blog), waar geweldloos protest met geweld wordt aangepakt, waar Goldstone en andere Joden die kritiek hebben 'Joodse antisemieten' worden genoemd, is het heel logisch dat het hebben van een 'anti-zionistische, pro-Palestijnse en in het algemeen revolutionaire' overtuiging strafbaar hoort te zijn. Israël, dat zich graag 'de enig democratie in het Midden-Oosten' noemt, is bezig zich te transformeren in een dictatuur van de meerderheid waar minderheden geen recht van spreken hebben.
En de Joodse gemeenschappen buiten Israël transformeren mee. Want ook daar wordt de tweedeling tussen diegenen die meegaan met een eng-nationalistische racistische en boven de wet verheven staat en anderen die voor een jodendom van universele menselijke waarden staan, steeds zichtbaarder, dieper en onoverbrugbaarder. En het gaat de laatste tijd heel snel.

Arabieren en de ´Joodse staat´

Wow! Adalah over de positie van de Arabieren. Kijken verplicht!
Targeted Citizen - English from Adalah on Vimeo.

donderdag 25 maart 2010

VN-Raad Mensenrechten: commissie moet toezien op ´Goldstone onderzoek´ Israël en Palestijnen

De Raad voor de Mensenrechten van de VN heeft donderdag een voorstel aangenomen voor het instellen van een commissie die moet toezien op Israëlische en Palestijnse onderzoeken naar schendingen van het oorlogsrecht en van de mensenrechten ten tijde van de Israëlische operatie ´Cast lead´ in Gaza.
De VS en enkele Europese landen, waaronder Italië en Nederland stemden  tegen de resolutie die was ingediend door Arabische en islamitische staten. Groot-Brittannië, Frankrijk, Japan, Noorwegen en zeven andere landen onthielden zich van stemming. De overige leden van de 47-landen tellend Raad stemden voor.
De Hoge Commissaris voor de mensenrechten, Navi Pillay, kreeg de opdracht de commissie van onafhankelijke experts te benoemen die moet nagaan of  Israël en de Palestijnen zich houden aan de aanbevelingen van het rapport Goldstone, dat aanwijzingen voor het begaan van oorlogsmisdaden vond en aanbeval dat beide partijen zelf een onafhankelijk onderzoek doen. Hoge Commissaris Pillay rapporteerde in haar meest recente rapport over Israël en de bezette gebieden dat beide zijden wat dat betreft in gebreke blijven.

Eerder nam de raad vier andere resoluties aan.De VS stemden in alle vier de gevallen tegen, terwijl 15 landen, waaronder de EU-landen, zich onthielden. Eén resolutie ging over ernstige schendingen van de mensenrechten in de bezette gebieden en eiste dat Israël de bezetting opgeeft. Ook eiste deze resolutie dat Israël stopt met het aanvallen van Palestijnen en  de systematische vernieling van hun cultureel erfgoed; stopt met alle militaire operaties in Palestijns gebied en de blokkade van Gaza opheft. 
Een tweede resolutie, tenslotte, eiste dat Israël stopt met het bouwen van nederzettingen. De derde veroordeelde Israël voor de ´systematische verkrachting van de rechten van de mensen op de Golan Hoogvlakte´.
Tenslotte werd ook een resolutie aangenomen waarin werd geëist dat Israël de inwoners van Gaza schadeloos stelt voor de schade geleden tijdens de .inval in december 2008-januari 2009.

´Netanyahu- Obama: doodse stilte na afloop´

Een blog waar menigeen nog wat van kan leren is Laura Rozen op Politico. Rozen schrijft meestal - of moet ik zeggen: vrijwel altijd - over Amerikaanse politiek en meer in het bijzonder wat er gezegd en gedacht wordt in en rond het Witte Huis. Niet alleen is wat ze schrijft ongeveer altijd feitelijk juist, ze weet het ook zo op te dienen dat de context en sfeer meteen ook duidelijk worden. Zo ook de bijeenkomst van Netanyahu en Obama (geschreven samen met Ben Smith), die zij presenteert onder de kop ´After Obama-Bibi meet: deafening silence´.
Dat deafening zit hem onder andere in het feit dat er geen foto shoots vooraf en geen persconferentie achteraf was en er nauwelijks mededelingen van woordvoerders waren. Dat allemaal omdat de Amerikanen duidelijk wilden maken hoe weinig ze te spreken waren over de bekendmaking, 10 dagen geleden juist toen vice-president Biden in Jeruzalem was, dat er 1600 huizen in Oost-Jeruzalem bij zouden komen (zie ook het nieuws op mijn Engelstalige blog).
Volgens Rozne en Smith zat het echter in nog wel meer, zoals blijkt uit een paar quotes en omstandigheden die zij erbij weten te slepen. Het commentaar bijvoorbeeld van een niet nader genoemde Israëlische parlementariër van een liberale (?) oppositiepartij, die Netanyahu een ´pyromaan´ noemde wegens het feit dat vlak voor de ontmoeting met Obama bekend werd dat een groepje kolonisten in Sheikh Jarrah vergunning heeft gekregen voor het bouwen van nog eens 20 appartementen.

Of de manier waarop zij subtiel weten te brengen dat het Witte Huis allesbehalve amused was dat Netanyahu zijn driedaags bezoek aan de VS vooral benutte om voor de Joodse lobby AIPAC zijn Jeruzalem-standpunt (´Jeruzalem is geen nederzetting, het is onze hoofdstad´) nog eens te bekrachtigen. Of om in het Congres ervoor te lobbyen dat de kritiek van het Witte Huis wordt weggewuifd en de aandacht weer meer wordt gericht op Iran.
Dit lobbyen van het Congres dat vorige presidenten zo vaak de voet dwars zette als zij actie tegen Israël wilden ondernemen, noemen Rozen en Smith met name ´het duidelijkste bewijs van de kloof die er is tussen de standpunten van het Witte Huis en Netanyahu´.
Tja, kennelijk zat dat Obama c.s. dus niet lekker. En nu maar afwachten of een president die de slag om de gezondheidszorg won, ook deze slag ooit nog een keer serieus aan durft te gaan.

Geen brood voor niet-Joodse gevangenen tijdens Pesach

Het Israëlische Hooggerechtshof heeft bepaald dat niet-Joodse gevangenen tijdens het joodse paasfeest, Pesach, dat maandag begint, geen brood opgediend hoeven te krijgen, meldt Haaretz. Gevangene Mudabbah Mahmoud Rayik, een moslim die gevangen zit voor een niet politiek vergrijp, had gevraagd om tijdens Pesach, wanneer Joden acht dagen matzes eten, gewoon brood geserveerd te mogen krijgen. Maar de gevangenis had gezegd dat het te lastig was. Een instelling met met een gemengde bevolking is kosjer in Israël en het zou verkeerd zijn om de wensen van niet-Joden te stellen boven die van Joden die wél  tijdens het paasfeest matzes willen eten.
Rechter Elyakim Rubinstein (foto) stelde het gevangeniswezen in het gelijk. Hij stelde dat de gevangenis wettelijk verplicht is voedsel aan gevangenen te verstrekken zonder dat dit nader gespecificeerd is, en dat er geen kwaad schuilt in het voor en korte periode vervangen van dit voedsel door ander voedsel. ´Therefore, there is no legal offense in not providing bread during Passover to wings in which non-Jews reside with Jews in a Jewish and democratic state, especially when a suitable food is being provided,´ aldus rechter Rubinstein.
Volgens zijn uitspraak zouden gevangenissen in de democratische staat Nederland tijdens Pesach ook geen matzes hoeven te verstrekken aan Joodse gevangenen, als ze maar zorgen dat er maar geschikt ander voedsel voorhanden is. Toch zou de joodse gemeenschap hier dan op zijn achterste benen gaan staan. En terecht.

woensdag 24 maart 2010

Ynet: leger spreekt zichzelf tegen over schietpartij bij Nablus

 De vader van een van de neven (midden) slaat ontzet zijn hand voor zijn gezicht op het moment dat hij hoort van de dood van zijn zoon.. (Foto Al Jazeera English)

Ynet meldt dat er tegenstrijdigheden zijn in het verslag van het leger over de omstandigheden waarop twee 19-jarige jongens zondag door een patrouille werden doodgeschoten in de omgeving van Nablus. De jongens, de neven Faysal Muhammad en Muhammad Qawariq uit het dorp Awarta waren met hooivorken en een spuit met herbiciden op weg naar hun land dat ligt in de buurt van de nederzetting Bracha. Het leger had aanvankelijk gemeld dat één van de neven 'bij een routine-controle' de soldaten had willen aanvallen met een hooivork. Na een voorlopig onderzoek van het leger blijkt nu, aldus Ynet,  dat de hooivorken op het moment dat er geschoten werd op de grond lagen. Het verhaal is nu dat de ene neef, toen hem naar zijn papieren werd gevaagd, iets mompelde wat op een gebed of Alahu akbar leek en een soldaat  leek te willen aanvallen met een glasscherf die hij van de grond had opgeraapt. De compagniescommandant vuurde daarop 'two rounds' af.  De andere neef zou zich daarna 'dreigend hebben bewogen met een spuit' (met herbiciden), waarop de compagniescommandant opnieuw twee of drie ronden afvuurde. 
De bevindingen van het onderzoek zijn overhandigd aan de militaire aanklager die zal beslissen of er een vervolging wordt ingesteld. Dat is overigens hoogst onwaarschijnlijk - militaire kringen zeiden  dat de compagniescommandant zich 'bedreigd voelde'. En dan is het gerechtvaardigd om te schieten. (Lijkt mij ook, spuiten met herbiciden, dat is bekend, zijn erg gevaarlijk). 
De militaire aanklager moet overigens ook beslissen over het incident van een dag eerder waarbij twee neven van 16 en 18 werden gedood bij een demonstratie tegen kolonisten in het dorpje Iraq Burin. De twee kwamen volgens het leger om door schoten met rubberkogels. Het Rafidiya ziekenhuis in Nablus toonde - onder meer met een röntgenfoto - aan dat met scherp was geschoten. Ik vermoed dat de militaire aanklager dat bewijsmateriaal als niet betrouwbaar terzijde zal schuiven.

Update: Ma'an News meldt dat Turkije de dood van de vier Palestijnse teeners heeft veroordeeld en het verlies van mensenlevens in een verklaring heeft betreurd. "While joint confidence should be built among the parties, amidst repeated warnings and attacks we [the Turkish government] call on Israel to take the necessary precautions to ensure the prevention of these attacks and harassment by settlers on Palestinians in the West Bank, ' aldus de Turkse verklaring.
 
'O mijn schat, o mijn schat,' was het enige dat de moeder van Usaid Qadus (18), ondersteund door verwanten en buurvrouwen,  alsmaar bleef herhalen tijdens de begrafenis zaterdag in het dorpje Iraq Burin. (Foto Nour Odeh van Al Jazeera English, die ook een aangrijpend verslag van de 2 x 2 begrafenissen maakte).

maandag 22 maart 2010

Trap onder de gordel voor EAJG

Today, non-Israeli Jews feel themselves once again exposed to criticism and vulnerable to attack for things they didn't do. But this time it is a Jewish state, not a Christian one, which is holding them hostage for its own actions. Diaspora Jews cannot influence Israeli policies, but they are implicitly identified with them, not least by Israel's own insistent claims upon their allegiance. The behavior of a self-described Jewish state affects the way everyone else looks at Jews. The increased incidence of attacks on Jews in Europe and elsewhere is primarily attributable to misdirected efforts, often by young Muslims, to get back at Israel. The depressing truth is that Israel's current behavior is not just bad for America, though it surely is. It is not even just bad for Israel itself, as many Israelis silently acknowledge. The depressing truth is that Israel today is bad for the Jews.

 Het bovenstaande is een citaat uit het artikel 'Israel: The Alternative' in de New York Review of Books (2003) van de prominente (Joodse) historicus Tony Judt (foto). Het zegt, in het kort, dat Joden, die vroeger vaak aan de grillen van christelijke staten waren overgeleverd, tegenwoordig opnieuw aan aanvallen blootstaan, maar nu nu niet meer als gevolg van de luimen van een christelijke, maar van een Joodse staat. Wat Joden tegenwoordig antisemitisme noemen is volgens Judt vaak  helemaal geen antisemitisme, maar een reactie op het gedrag van Israël, dat al meer dan 40 jaar gebied bezet houdt, Palestijnen onderdrukt en onrechtvaardige oorlogen voert.

Judt's houding tegenover Israël is in de loop van de jaren - hij begon ooit als een overtuigde zionist - zeer kritisch geworden. Waarschijnlijk daarom wordt hij genoemd in een artikel van Ron en Rosa van der Wieken in het Nieuw Israelietisch Weekblad (NIW) van deze week, waarin zij Joodse critici van Israël wegzetten als lijders aan Joodse zelfhaat, c.q. Joodse antisemieten. Anderen die in het stuk worden genoemd - u raadt het misschien al - zijn onder meer Norman Finkelstein, Noam Chomsky, Ilan Pappé,  Richard Goldstone en de volgelingen van Een Ander Joods geluid.Waarom zijn zij antisemitisch? Hierom, volgens de Van der Wiekens:
'Een hedendaags voorbeeld van een overtuiging die een Jood buiten de grenzen van het jodendom plaatst is anti-Israëlisme. Voor de goede orde: legitieme kritiek op handel en  wandel van de staat Israël valt daar niet onder. Anti-Israëlisme is herkenbaar aan de selectiviteit van de verontwaardiging over het gedrag van Israël, waarbij voor Israël andere maatstaven worden gehanteerd dan voor de rest van de wereld.'
Wat is het onderscheid tussen 'gerechtvaardigde kritiek' en het 'anti-Israëlisme' van de bovengenoemden? We krijgen het niet te horen. Wèl dat zij handelen vanuit 
'het diepe verlangen van sommige met name intellectuele Joden om te worden aanvaard en gerespecteerd door de niet-Joodse omgeving'.
(...)  'Wetenschappers als Pappe, Tony Judt en Noam Chomsky hebben door hun uitgesproken anti-Israël-houding aanzien gezocht en verworven bij linkse academische en politieke kringen. Richard Goldstone, een Zuid-Afrikaanse Joodse jurist, liet zich volgens zijn voormalige vriend Dershowitz door gestreeld eergevoel verleiden om voor de VN een eenzijdig anti-Israëlisch rapport over de recente Gaza-oorlog te schrijven teneinde zich op wereldniveau te kunnen presenteren als topjurist'. 
Wel, zo horen we nog eens wat. Pappé die minutieus bronnenonderzoek deed om de verdrijving van de Palestijnen te documenteren (en daarna vanuit Israel uitweek naar Engeland omdat zijn familie aan bedreigingen blootstond), Judt en Chomsky die hun reputatie als wetenschapper op het spel zetten met hun kritische houding in een omgeving (de VS) waar dat maar matig werd gewaardeerd, Goldstone, die de Zuid-Afrikaanse grondwet mee hielp uitwerken, die onder meer aanklager was bij het Joegoslavië tribunaal, het Rwanda-tribunaal en VN-onderzoeker in Kososvo voor hij - na diep nadenken - de missie in Gaza aanvaardde, allemaal deden ze het om in het gevlei te komen bij de niet-joden, de goyim.
Wat een flauwe kul. Maar we hadden al aan het begin van het artikel een vermoeden kunnen hebben dat het deze kant op zou gaan. Want daar stellen de Van der Wiekens dat Norman Finkelstein in zijn boek The Holocaust Industry gezegd zou hebben dat het
'afwijkende van de nazi-holocaust niet de gebeurtenis zelf [is], maar de uitbuiting ervan door Joden'.
En dat is minsten zo'n faliekant belachelijke opmerking als zeggen dat Pappé, Judt, Chomsky en Goldstone zich opstellen zoals ze zich opstellen om bij 'linkse kringen' in het gevlei te komen. Natuurlijk heeft Finkelstein zoiets nooit gezegd. In zijn boek wees hij erop dat de tragiek van de holocaust door Israël (en door sommmige Joden) wordt misbruikt en geëxploiteerd om het bestaan van Israël te rechtvaardigen, c.q. als argument om het verkrachten van het recht door Israël onder het tapijt te vegen. (Onder het motto: de Joden zijn de slachtoffers van de Holocaust, en slachtoffers kunnen natuurlijk nooit beulen zijn). Finkelstein zei dus echt iets heel anders dan dat het ''afwijkende'' van de holocaust niet de gebeurtenis zelf, maar de uitbuiting ervan door de Joden is. Hoe krijgen de Van der Wiekens het uit hun toestsenbord.

Maar het kan nog een tandje grover.. Want dit zeggen Ron en Rosa van der Wieken over EAJG:
Zo is er in Nederland Een Ander Joods Geluid dat volslagen selectief in zijn verontwaardiging bij elke voorkomende gelegenheid oproept tot een boycot van Israël en zelfs mee marcheerde onder een hakenkruisvlag, áls het maar acceptatie oplevert in de ogen van niet-Joden. Hoe anti-Joodser de stellingname hoe meer kans op acceptatie door niet-Joodse, met name linkse partijen en organisaties.
Alweer komen de Van der Wiekens aanzetten met het dat nonsense argument dat het erom zou gaan 'geaccepteerd te worden in de ogen van de (linkse) niet-Joden'. Maar dit keer gepaard aan de volstrekt loze verdachtmaking dat EAJG onder vlaggen met hakenkruzien zou hebben mee-gemarcheerd. Uiteraard volslagen onjuist en dus een verdachtmaking die neerkomt op niets minder dan smaad. Ik hoop dat het EAJG-bestuur wat dat betreft zijn verhaal zal halen bij het NIW, dat deze aantijgingen nooit had mogen afdrukken en opnieuw heeft bewezen dat het eigenlijk niet meer dan een sneu, sektarisch krantje is, gespeend van zelfs maar een vaag besef van wat van een serieus blad mag en moet worden verwacht.1)

Wat de Van der Wiekens betreft: Jammer, Ron en Rosa, dat jullie niet met serieuze argumenten komen en het laten bij beschuldigingen en vaag gepsychologiseer als

Joods antisemitisme komt tot stand via verschillende mechanismen, die zich veelal op een onbewust niveau afspelen en derhalve moeilijk te bestrijden zijn. Het is een vooroordeel dat zich onderscheidt van gezonde kritiek door selectiviteit en oneigenlijke argumenten.

Jammer dat jullie niet uitleggen  wat dan WEL 'legitieme kritiek op de handel en wandel van de staat Israël' is, zodat daarover een debat mogelijk is. Jammer, omdat zo eindelijk de onzinnige fictie zou kunnen worden doorbroken dat in het officiële Joodse Nederland (bijvoorbeeld de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam, waar Ron voorzitter van is) iedereen het zo gloeiend met elkaar eens is op dit punt. Jammer dat jullie niet zeggen op wat voor manier Israël 'selectief' wordt beoordeeld en bekritiseerd 'met andere maatstaven dan gelden voor de rest van de wereld'. Is het nu juist niet zo dat Judt, Finkelstein, Chomsky, Goldstone (en EAJG) willen dat Israël wordt beoordeeld met precies dezelfde maatstaven als de rest van de wereld?? Dat Israël zich houdt aan het internationale recht??

En tenslotte Ron en Rosa, jammer, jammer, dat jullie komen met aantijgingen aan de het adres van EAJG die absoluut ver over de grens van het toelaatbare heen gaan. Ik rekende en reken jullie graag tot mijn vrienden, maar stel mezelf nu toch de vraag of ik die vriendschap misschien opnieuw tegen het licht moet houden. Als sympathisant van EAJG en iemand die een haast genetisch bepaalde hekel heeft aan dit soort oneigenlijke gevechtstactieken kan ik dit helaas moeilijk over mijn kant laten gaan.

1) Dit gebeurde onder het hoofdredacteruschap van Esther Voet, die daarna overstapte naar het CIDI waar zij adjunct-directeur en gedoodverfde opvolger van Ronny Naftaniel werd. EAJG heeft - uit geldgebrek - zeiden ze, nooit een zaak tegen Voet aangespannen en evenmin aangifte gedaan van smaad. Een helaas gemiste kans.

CIDI-optreden op AIPAC conferentie

Het Centrum Informatie en Documentatie Israel, beter bekend als CIDI, ging er altijd prat op een eigen  gezicht te hebben. CIDI-directeur Naftaniël onderstreepte ook altijd dat het CIDI duidelijk een andere karakter heeft dan AIPAC, de Amerikaans Joodse lobby. De banden zijn desondanks hartelijk, blijkt nu. CIDI-'researcher' Kortenoeven, schrijver van onder meer een onwetenschappelijk en daardoor onbruikbaar werkje over Hamas, luistert de jaarlijkse AIPAC-Policy Conference op. Hij treedt op in een forum onder de onzinnig naam 'Stoppen die bombe' (vermoedelijk een poging de Duitse taal te imiteren om het forum een Europees tintje te geven). Ik kom waarschijnlijk nog wel terug op het AIPAC circus, maar wilde dit optreden even melden. Waarin een klein lobby'tje groot blijkt te zijn.

STOPPEN DIE BOMBE: IS EUROPE PREPARED TO SANCTION IRAN?
Europe is one of Iran's largest trading partners. How then, is Europe exerting its influence to stop Iran's nuclear program? What have individual countries done, and what are others considering? What still needs to be done? Our panel delves into these important questions and explores the various grassroots movements sweeping the continent-organizations that have successfully advocated for governmental and corporate change.
Featuring:

Mr. Wim Kortenoeven
Researcher and Policy Advisor, Center for Information and Documentation on Israel, The Hague

Ambassador Daniel Shek
Israel's Ambassador to France

Mr. Stephen Schneider
Executive Director, Global Leadership Institute for Public Affairs, AIPAC

zondag 21 maart 2010

Israëlische leger doodt vier Palestijnen in regio Nablus

Israëlische militairen hebben zondag twee Palestijnse boeren doodgeschoten die met hooivorken en een kan herbiciden van hun dorp Awarta op weg waren naar hun land. Een legerwoordvoerder maakte bekend dat één van de twee boeren soldaten, die op een 'routinepatouille waren'  had willen steken met een hooivork. Medewerkers van de Rode Halve Maan die door de Israëli's werden gevraagd de lijken op te halen, zeiden dat het incident plaatsvond vlak bij de illegale nederzetting Itamar. De slachtoffers waren Muhammad Faysal en Salah Muhammad Qawariq, beiden 19 jaar oud. De mensenrechtenorganisatie B'tselem heeft gevraagd om de een gerechtelijke vooronderzoek naar de dood van de Palestijnen. 
De twee boeren waren overigens de derde en de vierde die door het leger werden gedood in 24 uur.
Zaterdag werden in het dorp Iraq Burin twee jongens van 16 neergeschoten door het leger dat het dorp binnentrok om op te treden tegen protesten van dorpelingen die werden lastiggevallen door kolonisten uit een naburige nederzetting. Useid Qadus werd getroffen in het hoofd en overleed ter plekke. Muhammad Qadus werd getroffen in de borst en stierf zondagmorgen in het ziekenhuis. Het leger zei dat beiden waren getroffen door zogenoemde 'rubberkogels'. (cilindrische met rubber beklede kogels).  Een röntgenfoto van het hoofd van Useid Qadus laat zien dat dit niet waar kan zijn. Op de foto hierboven is duidelijk te zien dat hij werd getroffen door scherpe munitie. Het post-mortem rapport van Muhammad Qadus was even duidelijk: de kogel die hem trof in de borst ging door zijn lichaam heen en en ging er bij de rug weer uit. Volgens de Israëlische mensenrechtenadvocaat Jonathan Pollack 'ís er geen  rubberkogel ter wereld die door het lichaam van een 16-jarige heen kan gaan'. B'tselem heeft ook in dit geval om een gerechtelijke vooronderzoek gevraagd

zaterdag 20 maart 2010

Barghouti promoveert in gevangenis

Marwan Barghouti is sinds vrijdag Dr Marwan Barghouti. In de gevangenis waar hij vijfmaal levenslang uitzit, heeft hij zijn proefschrift voltooid. De Universiteit van Cairo heeft hem op grond daarvan een doctoraat in de politieke wetenschappen verleend. De gevangenen in de Hadarim gevangenis hebben dit vrijdag met hem gevierd, meldt Ma'an News. 
De Jerusalem Post meldt dat Barghouti (50), die lid is van het Centrale Comité van Fatah en één van de meest voor de hand liggende kandidaten voor het leiderschap, zijn middelbare schooldiploma in 1980 eveneens in een Israëlische gevangenis haalde. Zijn bachelors en masters in de politieke wetenschappen en internationale relaties haalde hij aan de Bir Zeit universiteit. Barghouti's proefschrift was getiteld 'The Legislative and Political Performance of the Palestinian Legislative Council and its Contribution to the Democratic Process in Palestine from 1996 to 2008.'

Botsingen op de Westoever, nieuwe bombardementen van Gaza






Vijftien mensen zijn gewond geraakt bij botsingen in Hebron die ontstonden nadat enkele tientallen Palestijnen na het vrijdaggebed slaags raakten met militairen bij de Ibrahimi-moskee, zo meldt Ma'an News. Medische bronnen zeiden dat acht mensen ter plekke behandeld werden wegens ademhalingsproblemen als gevolg van traangas en dat zes mensen naar het ziekenhuis werden vervoerd, plus een man die geraakt was door een rubber kogel. Ambulancepersoneel meldde dat ook een voorruit van een ambulance was kapotgeschoten. Een legerwoordvoerder zei dat alleen materiaal om rellen te verspreidenj was gebruikt, geen scherpe munitie of zogenoemde rubber kogels (met rubber beklede metalen kogels).
In Beit Ummar, 12 kilometer ten noorden van Hebron, waren eveneens heftige botsingen. Twintig mensen kregen daar ademhalingsmoeilijkheden door traangas, zes mensen weden geraakt door rubber kogels. In Nabi Saleh liep een Amerikaanse demonstrante een gebroken pols op toen zij tijdens een betoging tegen de Muur van dichtbij met een rubberkogel werd beschoten. Heftige botsingen werden gemeld in het Shuafat kamp. Honderden jongeren bekogelden daar de politie met stenen na afloop van het vrijdaggebed. De politie reageerde met traangas en rubberkogels. Ambulances werden tegengehouden, het is onbekend hoeveel gewonden er waren. Verspreide botsingen waren er verder in de Jeruzalemse wijken Wadi al-Joz, Issawiya,  Ras al-A'mud en het Qalandiya-kamp. Zaterdagmorgen werden als reactie op de ongereldheden door Joodse extremisten auto's in brand gestoken in Wadi al-Joz, Ras al-Amud en in de Salah Eddin straat en de Sultan Suleiman straat, meldde Ma'an

In de wijk Sheikh Jarrah werd een groep Palestijnse, Israëlische en internationale demonstranten tegengehouden die hun synmpathie wilden betuigen met de gezinnen die zijn uitgezet of dreigen te worden uitgezet. Zes Palestijnen, die een dag eerder in Jeruzalem waren gearresteerd, werden door de rechter uitgewezen uit Jeruzalem. Nog 15 anderen zou dit boven het hoofd hangen.






In Gaza voerde Israël voor de tweede keer binnen 24 uur luchtaanvallen uit. Onder meer werden drie bombardementsvluchten uitgevoerd op de ruïnes van de al in 2002 verwoeste luchthaven. Twaalf mensen raakten gewond en werden naar een ziekenhuis in Khan Younis gebracht. De aanvallen kwamen nadat een Thaise arbeider nabij Ashkelon donderdag door een vanuit Gaza afgevuurde raket was gedood. De raketaanval, werd opgeëist door de twee groepen, de salafistsiche Ansar al-Sunna  en de met Fatah verbonden  al-Aqsa brigades. Beide groepen staan vijandig tegenover Hamas dat Gaza regeert.

vrijdag 19 maart 2010

Wat heeft Geert Wilders met Joden? En wat hebben Joden met Wilders?


[Bijdrage voor De Brug, maart 2010. Ik heb het nummer nog niet gezien, (het moet nu elk moment 'daar' kunnen zijn) maar plaats dit stuk toch op mijn blog, omdat ik de Internationale Dag tegen het racisme vóór wil zijn. Dat is zondag 21 maart. Kijk op Nederland bekent kleur en zorg dat je zondag om 17.00 uur op de Dam in Amsterdam bent.  Ik zal er zijn - onder het (mijn) motto: 'Islamofobie is het nieuwe antisemitisme - Wilders is de nieuwe antisemiet].

De kop in dit stukje staat voor twee vragen die veel mensen intrigeren. Wilders, de ultra-rechtse politicus is voor afbraak van moskeeën en voor het sluiten van de grenzen voor moslims. Hij wil de Koran verbieden evenals speciaal onderwijs voor moslims. Joden moet dit griezelig in de oren klinken. Als een eeuwenlang vervolgde religieuze minderheid moesten zij het altijd hebben van tolerante, liberaal denkende politici en bestuurders. Wilders is het tegendeel van tolerant. Toch heeft hij iets met Joden en hebben (sommige) Joden ook iets met hem. Hoe is zo'n relatie mogelijk?

Tot hij zich losmaakte van de VVD, omdat hij weigerde zich aan de partijlijn te onderwerpen die vóór toetreding van Turkije tot de Europese Unie was, had Wilders niet zo'n speciale relatie met Israël. Althans niet zo'n opvallend speciale relatie met Israël. Hij had er weliswaar twee jaar gewoond, waarvan een deel van de tijd in een moshav op de Westoever, in de buurt van Jericho, maar het was toeval dat hij daar na zijn schooltijd terechtkwam. Hij had eigenlijk naar Australië gewild, maar had daar niet genoeg geld voor.
In in de Tweede Kamer waar hij eerst fractiemedewerker was en later Kamerlid werd, onderscheidde hij zich ook niet speciaal. Harm Ede Botje van Vrij Nederland onderzocht zijn stemgedrag en zag dat Wilders gewoonlijk met de rest van de VVD-fractie mee stemde. Wel was opvallend dat hij zeer regelmatig de Israëlische ambassade bezocht. Ook had hij een tijdje een fractiemedewerker die daarvoor bij de Israëlische ambassade had gewerkt, maar nog steeds onderscheidde hij zich niet als iemand die er speciale standpunten over Israël op nahield.

Dat veranderde echter drastisch nadat Wilders zich had losgemaakt van de VVD en de PVV had opgericht. En dat dan nog vooral nadat hij in 2006 de 15 minuten durende film Fitna had uitgebracht. Fitna is, zoals ongeveer iedereen zo langzamerhand weet, een filmpje dat bestaat uit knip- en plakwerk van (vaak uit hun context gehaalde) Koran citaten, afgezet tegen beelden van schreeuwende imams, rook en vuur, een afgehakt hoofd, een heel klein meisje dat zegt dat volgens Allah Joden apen en varkens zijn en meer scènes en beelden waaruit de slechtheid en gewelddadigheid van moslims moet blijken. De film draagt er duidelijk de sporen van dat hij is vervaardigd na 9/11, dat – zo kunnen we nu wel zeggen – een soort waterscheiding is geweest in het denken van de Westerse wereld over het gevaar van de activistische islam. Wat vroeger als eng maar gelukkig ver weg werd beschouwd, kwam ineens naar ons toe en zette de verhoudingen in veel opzichten en voor heel veel mensen op scherp.
Yigal Carmon
Wat niet iedereen weet is dat Wilders' film op grote schaal leentjebuur heeft gespeeld bij een net iets oudere Amerikaanse film, Obsession geheten, over hetzelfde onderwerp. De Volkskrant, die destijds Fitna in factoren heeft ontleed, komt de eer toe het eerst achterhaald te hebben dat het gros van de scènes die in Fitna zitten afkomstig zijn uit deze 80 minuten durende film.  En voor zover dat niet het geval is, komt materiaal van Fitna overwegend uit dezelfde bronnen als waaruit ook Obsession heeft geput., namelijk Middle East Media Watch (MEMRI), en Palestina Media Watch. Beide organisaties hebben een neus voor bizar, gewelddadig en afwijkend nieuws uit de Arabische wereld dat zij als 'mainstream' materiaal presenteren. Beide organisaties zijn ook opgezet door voormalige medewerkers van Israëlische inlichtingendiensten. MEMRI is het geesteskind van Yigal Carmon, een ex-kolonel van de militaire inlichtingendienst. En Palestina Media Watch wordt gerund door de in de nederzetting Efrat wonende Itamar Marcus, een ex-medewerker van de binnenlandse veiligheidsdienst Shin Bet en ex-raadgever van Benyamin Netanyahu.
Itamar Marcus
Nu is natuurlijk de volgende vraag wie dan wel de mensen achter Obsession zijn geweest en hoe de connecties tussen Obsession en Fitna zijn gelegd. Heel erg zeker van het antwoord kunnen we niet zijn, maar er zijn op zijn minst vermoedens. Eén van de makers van Obsession is Raphael Shore, een medewerker van 'Honest Reporting', een organisatie die zich – zoals de naam al min of meer suggereert – ten doel stelt actie te voeren tegen vermeende anti-Israëlische tendensen in berichtgeving over Israël. Obsession werd aanvankelijk ook uitgebracht door Honest Reporting. De film werd echter pas in brede kring berucht en beroemd toen kort voor de presidentsverkiezingen die dreigden Barack Obama aan de macht te brengen, miljoenen exemplaren in de VS gratis per dvd werden verspreid. Achter die enorme hoeveelheden geld verslindende operatie zat een vermogende partij, de 'Clarion Stichting'. En deze stichting, die overigens ook de financier is van één van de bewegingen van kolonisten in Israël, Eish haTora, wordt geleid door Ephraim Shore, de tweelingbroer van Raphael Shore die werkt bij Honest Reporting.
Dat Wilders van Honest Reporting, c.q. De Clarion Stichting medewerking heeft gekregen bij het maken van Fitna is een voor de hand liggende veronderstelling. Botje van Vrij Nederland nam de moeite de makers van Obsession te bellen en te vragen of ze niet teleurgesteld waren over Wilders' plagiaat, maar ze bleken daar volstrekt geen last van te hebben. Wat echter vooral tekenend is, is dat Wilders via ditzelfde Clarion-circuit toegang leek te hebben gekregen tot een soort club van Islam-haters tot wier 'circus' hij sinds Fitna gerekend kan worden. Nederland lag wakker van Fitna tot de film gemaakt was, en vergat Fitna vrijwel nadat de heibel bleek mee te vallen, maar buiten Nederland begon Wilders dankzij Fitna aan een opmars die nog steeds niet tot staan is gekomen.
David Horowitz
In de VS was het vooral het 'Freedom Center' van ene David Horowitz die hem fêteerde. Deze Horowitz, die ooit begon als marxist, is een ultra-rechtse columnist, uitgever van de webkrant 'Frontpage Magazine', en organisator van publieksmanifestaties waar een keur aan islam-hatende personen langs paradeert. Daar behoren zulke personen toe als Wafa Sultan (een in Syrië geboren Amerikaanse die we straks bij het proces tegen Wilders nog als getuige zullen tegenkomen), Robert Spencer (een theoloog en schrijver van anti-Islam boeken en beheerder van de website Jihad Watch), Daniel Pipes (eveneens schrijver van anti-Islamboeken, baas van een door hem opgerichte rechtse denktank 'Middle East Forum', en oprichter van de pro-Israël waakhond 'Campus Watch' een organisatie die het kritische academici soms lastig maakt), Pamela Geller (een hysterische Amerikaanse blogger), Bat Yeor (pseudoniem van de in Egypte geboren Joodse Giselle Orebi, die zich historica waant en in haar boek Eurabica meent een samenzwering te hebben aangetoond tussen Arabieren en Europeanen om Europa te islamiseren), de christelijke Libanese fantaste Brigitte Gabriel en haar website American Congress for Truth en een tweetal zogenaamd bekeerde Palestijnse 'terroristen'.
Dit circus van Horowitz trekt deels rond en spreekt dan bijvoorbeeld in kerken en synagoges, deels organiseert het dure weekends in vijf sterren hotels waar de deelnemers dan tussen de sprekers door zich kunnen verpozen in de sauna, of het zwembad en bij copieuze maaltijden. Wilders heeft verschillende keren aan dit circus meegedaan (Interessante vraag: wie draait er in die gevallen op voor de reis- en verblijfskosten van zijn acht beveiligers?). Zo trad hij onder meer in 2008 op in Los Angeles en New York, in 2009 twee keer in Miami, en in het najaar van 2009 in Philadelphia (op Temple University waar hij ook met een
Wilders met Spencer
tegendemonstratie te maken kreeg). Bij één van deze gelegenheden, in Miami in april 2009 zei hij onder meer het volgende:
''The so-called ‘Middle East conflict’ is not about land at all. It is a conflict about ideologies; a battle between Islam and freedom. It is not about some land in Gaza or in Judea and Samaria. It is about Jihad. To Islam the whole of Israel is occupied territory. They see Tel Aviv and Haifa as settlements too.
I am very much in favor of a two-state solution. I mean Churchill’s 1921 two-state solution, when Palestine was partitioned in a Jewish and an Arab part. Arab Palestine is now called Jordan, and therefore, there is already a Palestinian state. With eighty percent of the population having roots on the other side of the Jordan, there is no doubt Jordan is truly the state of Palestine. I hope Israel’s government will start telling that to the world.”
Geller en Wilders
En met dit citaat dat Wilders zelf op zijn website heeft gezet, maar dat ook op YouTube te vinden is, zijn we min of meer thuis bij Wilders, de islam-hater die zich zo thuisvoelt bij de Joden. De Wilders van Fitna, die de islam geen godsdienst vindt maar een ideologie, ziet Israël als voorpost van de strijd van het Westen tegen de islam. Israël is het 'stootkussen' in die strijd. Hij heeft dat gemeen met de club van islam-haters rond Horowitz en Daniel Pipes. En hij heeft dat ook gemeen met de meest rechtse elementen in Israël, die net als deze anti-islam-brigade ontkennen dat de nederzettingen een obstakel zijn bij het zoeken van een Israëlisch-Palestijns vrede, of dat het om een conflict zou kunnen gaan tussen twee volken die vechten om één land. Wilders' politieke voorkeur blijkt ook uit zijn vriendschap voor de huidige Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, die hij opbelde om hem te feliciteren toen diens racistische Yisrael Beitenu partij vorig jaar een verkiezingsoverwinning behaalde, en met wie hij – als enige Nederlandse parlementariër – ging lunchen toen Lieberman onlangs werd ontvangen in Den Haag.

Eldad, Wilders en Pipes op het 'Facing Jihad' symposium in Jeruzalem.
 
 Wilders' opstelling bleek opnieuw bij zijn deelname aan het symposium 'Facing Jihad' in 2008 in Jeruzalem, dat was georganiseerd door de ultra-rechtse Israëlische parlementariër Aryeh Eldad van de Nationale Unie, die een gedwongen verhuizing voorstaat van de Palestijnen naar Jordaniën en Egypte. Deelnemers aan dit symposium waren onder meer de rechtse Israëlische politicoloog David Bukay (universiteit van Haifa) maar ook de eerder genoemde Daniel Pipes en Pamela Geller. En via deze Amerikaanse islamhatende groepen en de Israëlische kolonistenbewegingen die in feite naadloos in elkaar overgaan, is duidelijk waar en op wat voor manier Wilders gepositioneerd is in het pro-Israëlische kamp. Hopelijk is daarmee ook duidelijk, niet alleen waarom er Joden zijn die zich bij Wilders thuis voelen, maar ook wat voor soort Joden dit zijn.
 Hiernaast: op veel islamofobe Amerikaanse sites is deze oproep tot steun aan Wilders te vinden. 

Op de foto's boven Wilders in het forum met Eldad en Pipes: boven Wilders met Spencer en daaronder Wilders met Geller.

donderdag 18 maart 2010

Westoever nog steeds onrustig, dode door raket vanuit Gaza

Ook donderdag werden weer botsingen gemeld tussen Palestijnen en het Israëlische leger en politie die in grote aantallen paraat was..Het kamp Shuafat werd afgesloten nadat jongeren daar stenen hadden gegooid. Het Qalandia checkpoint nabij Ramallah werd gesloten. Een Israëlische soldaat werd daar gewond. Nabij Hebron waren eveneens botsingen. 

Bij Ashkelon werd een Thaise werknemer die in groentekassen werkte gedood door een vanuit de Gaza-stook afgeschoten projectiel. Een onbekende groep, Ansar as-Sunna (de naam lijkt erop te wijzen dat de groep een salafistische affiliatie heeft) eiste de verantwoordelijkheid op. De aanslag werd gepleegd terwijl Lady Ashton, de minister van Buitenlandse Zaken van de Europese commissie een bezoek bracht aan Gaza. Update: Israël voerde vrijdagnmoregn vroeg zes luchtaanvallen uit als vergelding. Twee mensen werden gewond bij drie aanvallen op tunnels bij de grens met Egypte. De drie andere aanvallen vonden plaats bij Khn Younis., Een ervan trof en ijzergieterij. 
Woensdag vertoonde eenzelfde beeld wat ongeregeldheden op de Westoever betreft als vandaag. Ma'an News meldde dat het onder meer onrustig was in enkele wijken van Jeruzalem. Er waren verder botsingen bij het Qalandia en Betillo checkpoint bij Ramallah en twee checkpoints ten zuiden van Nablus. Ook in de buurt van Hebron en Bethlehem waren verspreide clashes.

 Fotografen van Ma'an maakten een serie foto's in de buurt van Nablus, waarvan er hier twee te zien zijn.
De foto onder is van een betoging die ongeveer 50 Palestijnse Israëli's woensdag hielden in Jaffa tegen de verjoodsing van Jeruzalem. De toneelschrijver en regisseur Samieh Jabbarin werd daarbij gearresteerd wegens het ongeoorloofd deelnemen aan een demonstratie

 De onderste foto is uit de Egyptische krant Al Masry al-Youm en toont een demonstratie van studenten voor de poort van de universiteit van Cairo. Ook bij diverse andere Egyptische universiteiten werd woensdag voor de tweede achtereenvolgende dag gedemonstreerd.

woensdag 17 maart 2010

Palestijnen botsen met Israëli's bij Nablus en Hebron, Jeruzalem rustig

Enkele honderden Palestijnen waren woensdagochtend betrokken bij botsingen met Israëlische militairen ten zuiden van Nablus nabij het Za'atara checkpont (hier of archieffoto). Ook bij  Hebron, in het dorp Anoun ten noorden van de nederzetting Kiryat Araba, werden ongeregeldheden gemeld. Het Israëlische leger hield bij Beit Jala (bij Bethlehem) studenten tegen die een protestdemonstratie wilden houden.
In Jeruzalem heerste echter gespannen rust na een dag van botsingen waarbij over de 100 Palestijnen en 15 Israëlische politiemensen gewond raakten (tenminste zeven mensen zouden aan hun ogen gewond zijn geraakt door rubberkogels). Rond de 70 Palestijnen werden gearresteerd. In de stad was nog een sterke politiemacht op de been, maar de afsluiting van de Haram al-Sharif, die vanaf vrijdag van kracht was geweest, werd opgeheven.   

dinsdag 16 maart 2010

Rellen in en rond Jeruzalem

Beeld uit Shuafat, dinsdagmorgen. Foto AFP

Op de bezette Westoever, maar vooral in en rond Jeruzalem zijn dinsdagmorgen rellen uitgebroken wegens de heropening van een synagoge en het verbod, dat Israël sinds afgelopen vrijdag handhaaft, voor mannen onder de 50 om het gebied rond de Al-Aqsa moskee te betreden. Gemaskerde jongeren gooiden stenen naar de politie in het Shuafat kamp, de wijk Issawiya, Ras al-Amoud , het Wadi el-Joz district van Silwan en andere plaatsen. De politie die met 3000  man aanwezig was, schoot met traangas, drukgranaten en rubberkogels. Er waren aan het eind van de middag tenminste 90  gewonden waarvan 15 ernstig. Er werden  60  arrestaties verricht. Ook waren er botsingen in Nablus en Hebron. In Gaza gingen mensen de straat op om sympathie te betuigen.

De rellen braken uit nadat Hamas had opgeroepen tot een 'dag van woede' ter gelegenheid van de Hurva synagoge op ruim 300 meter van de Haram al Sharif. Khaled Meshal, de leider van Hamas,  verklaarde maandag tijdens een bijeenkomst met leiders van Palestijnse groeperingen in Damascus waar hij in ballingschap verblijft:  'We waarschuwen tegen deze actie van de zionistische vijand om de Hurva synagoge te herbouwen en in te wijden. Het staat symbool voor de vernietiging van de Al-Aqsa moskee en het bouwen van de tempel.' De Palestijnen in Jeruzalem riep hij op om 'maatregelen te nemen om de Al-Aqsa tegen vernieling en verjoodsing te beschermen'. 
Israël heeft ook checkpoint opgezet in Galilea om te verhinderen dat Israëlische Palestijnen vanuit plaatsen in Galilea naar Jeruzalem zouden reizen. De Islamitische Beweging-Noordelijke Afdeling had daartoe een oproep gedaan. Dinsdagmorgen werden twee bussen teruggestuurd volgens de beweging. 

De inwijding van de herbouwde Hurva synagoge in de Joodse wijk van Oud-Jeruzalem vond maandagavond plaats. Israël heeft ontkend dat er een relatie is met de Haram al-Sharif/Tempelberg. Eerder waren de Palestijnse gemoederen al verhit door het tot 'Israëlisch erfgoed' verklaren van de Ibrahimi moskee in Hebron en het graf van Rachel (Bilal- moskee) in Bethlehem, de aankondiging van het bouwen van 112 huizen in de nederzetting Betar Illit en 1600 huizen in Arabisch Oost-Jeruzalem en de verklaring van premier Netanyahu, maandag, dat het bouwen in Jeruzalem onverminderd zal doorgaan.
De Amerikaanse afgezant Mitchell heeft overigens zijn voorgenomen bezoek aan Israël na Netanyahu's verklaring uitgesteld.  

In Egypte protesteerden zo'n 30.000 studenten aan 18 universiteiten waaronder de universiteiten van Cairo, Al-Azhar en Ein Shams,  plus de universiteiten van onder meer Tanta, de Al-Azhar dependance in Tanta, Zagazig, Mansoura, Fayoum, Beni Sueif, Alexandrië and Minya tegen de vermeende bedreiging van Al Aqsa en het plaatsen van de Ibrahimi-moskee en Tombe van Rachel (alias Bilal-moskee) op de lijst van Israëlisch erfgoed. Leden van de vakbonden van apothekers, leraren, en advocaten sloten zich bij de protesten aan, evenals de oppositionele Kefaya beweging, en de Ghad- en Karama- partijen.

Update:  Een reden temeer waarom de gemoederen verhit zijn is dat er een voorspelling leeft van de Vilna Gaon (rabbi Eliyahu ben Zalman Shlomo) die in de 18e eeuw naar het heilige Land emigreerde. Zijn aanhangers bouwden de eerste  Hurva synagoge. De Gaon zou hebben gezegd dat de Hurva tweemaal zal worden verwoest en dat als hij voor de tweede maal is herbouwd, de bouw van de Derde Tempel zal beginnen.

maandag 15 maart 2010

Bil'in en Ni'lin komende zes maanden 'closed military area' op vrijdag

Het Israëlische militaire gezag op de Westoever heeft een nieuwe stap gezet in het onderdrukken van de volkscomités in de dorpen Bil'ín en Ni'lin die wekelijks op vrijdag protestdemonstraties houden tegen de Muur. Gemaskerde militairen hebben posters in de dorpen geplaatst waarbij het gebied tussen de dorpen en de Muur op vrijdag van 8 uur 's ochtends  tot 8 uur 's avonds tot 'gesloten militair gebied' wordt verklaard. 
De maatregel zou betekenen dat buitenlanders en Israëli' s zich gedurende die tijd  niet in het gebied mogen bevinden. De maatregel, die is ondertekend door de commandant van het centrale Israëlische commando, generaal Avi Mizrahi, geldt voor zes maanden, tot 17 augustus.
De twee dorpen zijn al vijf jaar het toneel van wekelijkse geweldloze protestdemonstraties, waartegen het Israelische leger tot nu toe tevergeefs optreedt. Vaak heeft dat gewonden onder de demonstranten tot gevolg, ook zijn er dodelijke slachtoffers gevallen. De maatregel komt nadat het leger en de Shin Bet tevergeefs hebben geprobeerd met nachtelijke invallen en massa arrestaties heeft geprobeerd de protestbeweging de kop in te drukken.

Israelische ambassadeur: relatie met VS op laagste punt sinds 1975, AIPAC en ADL bezorgd

De crisis in de betrekkingen tussen de VS en Israël als gevolg van de bekendmaking tijdens het bezoek van vice-president Biden aan Jeruzalem dat Israël nog 1600 woningen gaat bouwen in bezet Oost-Jeruzalem, is nog niet afgelopen. De Israëlische krant Jediot Ahronot schreef maandag dat de Israëlische ambassadeur in Washington, Michael Oren (foto hiernaast) door het State Department op het matje is geroepen om tekst en uitleg te geven. Dezelfde ambassadeur Oren, zo melden de kranten in Israël, hield zondag een conference call met de Israëlische consuls in de VS. waarop hij zei dat de betrekkingen met de VS op hun laagste punt waren sinds 1975.

De Amerikaans Joodse lobby, AIPAC, die meestal achter de schermen opereert nam de ongewone stap een bezorgde verklaring af te geven nadat de Amerikaans minister Hillary Clinton het Israëlische optreden 'beledigend' had genoemd en  naar verluidt Israël een aantal eisen heeft overlegd waaraan het dient te voldoen om de betrekkingen te verbeteren. (Overigens bevestigde Clinton gisteren wèl dat zij op 21 maart, tijdens de jaarlijkse 'Policy Conference' van AIPAC zal optreden als 'keynote speaker'.)
The Obama Administration’s recent statements regarding the U.S. relationship with Israel are a matter of serious concern. AIPAC calls on the Administration to take immediate steps to defuse the tension with the Jewish State. Israel is America’s closest ally in the Middle East. The foundation of the U.S-Israel relationship is rooted in America’s fundamental strategic interest, shared democratic values, and a long-time commitment to peace in the region. Those strategic interests, which we share with Israel, extend to every facet of American life and our relationship with the Jewish State, which enjoys vast bipartisan support in Congress and among the American people.
The Administration should make a conscious effort to move away from public demands and unilateral deadlines directed at Israel, with whom the United States shares basic, fundamental, and strategic interests. 
The escalated rhetoric of recent days only serves as a distraction from the substantive work that needs to be done to with regard to the urgent issue of Iran’s rapid pursuit of nuclear weapons, and the pursuit of peace between Israel and all her Arab neighbors.
We strongly urge the Administration to work closely and privately with our partner Israel, 
Kort gezegd, in vertaling, AIPAC is bezorgd over recente uitspraken van de Amerikaanse regering over Israël waar de VS zo stategisch en door gemeenchappelijke waarden mee verbonden is. AIPAC vraagt de regering om af te zien van eenzijdige eisen aan Israël en op te houden met de op hoge toon gedane uitlatingen van de laatste dagen die alleen maar afleiden van urgente zaken zoals het feit dat Iran volop bezig is atoomwapens te verkrijgen en van de noodzaak om naar vrede te streven tussen Israël en zijn Arabische buren.     

Ook de Anti-Defamation League (ADL), een organisatie die zich primair met de jacht op antisemieten en antisemitisme bezighoudt maar zich secundair erg vaak als een soort tweede AIPAC opstelt, kwam met een verklaring bij monde van ADL-voorzitter Abe Foxman (foto links) . Daarin zei Foxman dat vice-president Biden toch al de excuses van Netanyahu had aanvaard. Daarom was het een een erg overdreven reactie om de zaak nu opnieuw aan te roeren volgens Foxman. 'We kunnen ons niet een geval herinneren dat dit soort uitspraken werden gericht tot een vriend en bondgenoot van de VS. Men kan zich alleen maar afvragen hoe ver de VS bereid is te gaan bij het afstand nemen van Israël teneinde de Palestijnen te plezieren in de hoop dat zij zullen inzien dat het in hun belang is terug te keren naar de onderhandelingstafel.'

(De Amerikaanse militaire top is ook - al langer - bezorgd. Zie mijn post van gisteren)























vrijdag 12 maart 2010

Bos, Cohen, van Mierlo

Het vertrek van Agnes Kant was achteraf gezien niet meer dan een rimpel. Het vertrek van Wouter Bos is vergeleken daarmee een golf, al moet ik bekennen dat het vertrek van Agnes me meer doet. Ik heb Bos leren waarderen als een handige debater, maar voeg eraan toe dat ik na al die jaren dat hij op zijn post was nog steeds niet goed kan navertellen waar hij politiek eigenlijk staat. Qua ideeën over de rechtsstaat en zo denk ik dat het wel in orde is, maar qua inhoud over de inrichting van de maatschappij, eerlijk delen, gelijke kansen voor iedereen..? In feite, denk ik, is Bos helemaal geen socialist en dat ook nooit geweest. Hij is in nog grotere mate dan Kok dat was een pragmatisch politicus, ietwat links van het midden. Een zekere gladheid is hem niet vreemd (hij doet m altijd denken aan een eend waarbij de druppels langs de veren afdruipen) en zijn aanpak van de banken ... enfin, laten we zeggen dat ons dat nog lang zal heugen....

Over naar zijn opvolger Job Cohen, maar dat niet voordat ik een paar woorden heb gewijd aan de gisteren overleden Hans van Mierlo. Van Mierlo was een van de weinige echt originele mensen in de Nederlandse politiek. Wie de records erop naleest zal zien dat hij een totaal afwijkend soort minister van Defensie is geweest die in NAVO-verband verhalen hield waarvan die oren van die types daar moeten zijn gaan flapperen, omdat hij er niet voor terugschrok al hun strategische concepten ter discussie te stellen. In mindere mate gold dat ook voor zijn ministerschap van Buitenlandse Zaken (daar bleef het geloof ik wat meer binnenskamers). In partijverband had hij de zonderlinge eigenschap om D66 als een soort vogel Phoenix weer tot leven te kunnen wekken als het al vrijwel afgelopen leek. Hij heeft nog het genoegen gesmaakt om te zien dat Alexander Pechtold dat kunstje min of meer van hem lijkt te hebben afgekeken. Maar Van Mierlo zal worden gemist. Door D66, door de Nederlandse politiek in algemeen die hij nu niet meer kan wekken en opschudden, en als een flaneur die je - zeker in Amsterdam - .telkens op de meest  uiteenlopende, belangrijke zowel als onbelangrijke gebeurtenissen en plekken tegenkwam.

En dan Cohen. Zijn plotselinge overstap van het burgemeesterschap naar het lijsttrekkerschap is een enorm verlies voor Amsterdam, wat mij betreft, waar hij veel gelazer, dreigingen (denk alleen al aan de opwinding rond de moord op Van Gogh) en gedoe in wijken en rond scholen heeft helpen voorkomen en afwenden. Hij heeft absoluut zijn gelijk bewezen met zijn politiek van 'de boel bij elkaar houden' en 'lik op stuk' optreden tegen relschoppers. Maar voor de nationale politiek is zijn ommezwaai een niet makkelijk te overschatten aanwinst. Cohen is straks als het moet hèt antwoord op de dreiging van Wilders. In de toekomst waar het  moeilijk kan zijn een kabinet te formeren zonder Wilders als er niet sterke stemmentrekkers worden ingezet, kan hij de joker zijn uit de mouw van de PvdA, iemand die het ook nog wel moet kunnen winnen van de weinig tot de verbeelding sprekende Balkenende. Eigenlijk is hij misschien wel de enige die tegenover het racisme van Wilders en zijn electoraat een overtuigend alternatief kan neerzetten.

Los daarvan heb ik nog  een persoonlijke noot toe te voegen: Cohen is een mogelijke premier in de dop en zou als zodanig de eerste Jood zijn die op die post doordringt. We hebben al Joodse ministers gehad, en Joodse burgemeesters natuurlijk, maar een Joodse premier is een novum. En zoals ik het toejuich dat iemand als Aboutaleb kon doorstoten in Rotterdam (was hij maar hier in Amsterdam gebleven, we hebben hem nu nodig) zo vind ik het een prachtig bewijs van emancipatie - de hoofdprijs eigenlijk - als Cohen straks een regering zou aanvoeren.
 
Als korte illustratie van de vraag hoe Joods Cohen eigenlijk is en wat hem drijft, een paar fragmenten uit een -vrij kort - interview dat ik samen met Robin de Munnik had in december 2008 voor Kol Mokum, een blad van de Liberaal Joodse Gemeente Amsterdam. Op de vraag wat voor band hij, ongelovig als hij is, heeft met het Jodendom, zo hij al een band heeft, zei hij:
 
'Goed. Ik ben inderdaad ongelovig. Maar natuurlijk met duidelijke Joodse roots. Daar heb ik vanzelfsprekend een band mee. Het is ook lastig om dat niet te hebben met zo'n naam. En het is ook mijn geschiedenis en de geschiedenis van mijn ouders en van mijn grootouders. Mijn vader heeft ondergedoken gezeten en allebei mijn grootouders van vaderskant zijn omgekomen in Bergen Belsen. Mijn grootvader van moeders kant overleed net voor de oorlog aan een blindedarmontsteking en mijn moeder zei altijd dat dat achteraf gezien een zegen was die hem veel ellende heeft bespaard. Maar zo heb ik dus drie van mijn vier grootouders nooit gekend.
Mijn vader werkte ook een aantal jaren bij wat toen nog het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie heette  (nu het NIOD, red.) als onderdirecteur. Ik ben dus opgegroeid met de oorlog. En met de geschiedenis van de Joden en de oorlog. Maar ik ben om de een of andere reden nooit opgevoed met de Joodse traditie. Ik heb ook nooit de neiging gehad om naar Israël te gaan, ik ben ook geen zionist. Wel was het weer zo dat ik in 1967 als student heel erg in beslag werd genomen door de Zesdaagse oorlog, dat heeft me toen enorm bezig gehouden...

.. in emotionele zin?

' Ik had daarvoor nooit een mening over die dingen gehad. Maar ik heb toen heel veel nagedacht. En ik vond toen wel dat Israël moest blijven en zo.'

Een van uw voorgangers, Ed van Thijn, was een onderduik kind en hij heeft vaak gezegd dat dat mede een reden was waarom hij zo begaan was met mensenrechten. Speelt bij u uw achtergrond een vergelijkbare rol? Bijvoorbeeld als het gaat om minderheden en de boel bij elkaar houden?

'Ik heb altijd een een enorme verbondenheid gevoeld met de rechtsstaat. Het feit dat alle mensen daarin gelijke kansen hebben en gelijkelijk worden behandeld. Dat er geen verschil is tussen mensen op grond van ras, geloof, sekse of wat anders, dat er geen onderscheid wordt gemaakt. Maar of ik daarin een sterkere drive heb door mijn Joodse achtergrond, ik weet het echt niet. Natuurlijk is het onvoorstelbaar en onbegrijpelijk wat er in de oorlog is gebeurd. En wat me opvalt is dat iemands achtergrond de laatste tijd weer een heet onderwerp is. Dat of iemand Joods is, of christen, of moslim weer een enorme rol speelt. Toen ik student was, of op de middelbare school, was dat helemaal niet zo'n issue. Maar door het integratiedebat – waarbij het woord islam natuurlijk de Ankeiler is – en door alles wat er in en rond Israël speelt, zijn die dingen op de voorgrond gekomen. Het vreemde is, ik ben met Marokkanen in Marokko geweest. Daar wonen nu nog steeds Joodse minderheden, die hebben daar altijd gewoond. En daar zijn nooit problemen mee geweest, ook nu niet.'

En over zijn burgemeesterschap:

Is deze baan van u leuker dan ...

'Ja.. Ja veel leuker. Dat was de vraag toch? Ja veel leuker dan alles wat ik hiervoor heb gedaan. Maar ik zou het nooit gekund hebben als ik die dingen niet eerst had gedaan. Ik heb natuurlijk lang in de academische wereld verkeerd en ben rector magnificus geweest. Dan moet je ook omgaan met allemaal lastige mensen. En je leert een verhaal vertellen, hoofdzaken van bijzaken onderscheiden, dingen over het voetlicht brengen. Dat moet je ook kunnen als burgemeester...'

een performer te zijn..

'Ja, absoluut.
.
Wordt u wel eens aangesproken op uw Joods zijn en vind u dat niet lastig?

'Ach nee, waarom zou dat lastig zijn? Eigenlijk wordt ik er trouwens het meest op aangesproken vanuit Joodse kring.'

U bent een beetje van ons?
Lachend: 'Ja, zoiets.'