maandag 17 mei 2010

De enige democratie in het Midden-Oosten weigert Noam Chomsky de toegang

Israëlische autoriteiten hebben gisteren, zondag, de Amerikaanse linguist Noam Chomsky vastgehouden bij de grens en teruggestuurd. Chomsky kwam via de Allenby brug. Hij was uitgenodigd door Mustapha Barghouti, lid van het Palestijnse parlement en zou plaatsen op de West Bank bezoeken en een lezing geven aan de universiteit van Bir Zeit. Uit de berichten wordt duidelijk dat Chomsky werd geweerd wegens zijn ideeën. (Hoge regeringsfunctionarissen, inclusief Netanyahu,  zeggen achteraf dat een of andere ambtenaar die besloot dat Chomsky geweigerd diende te worden, zijn boekje te buiten ging en dat Chomsky als hij nog een keer naar de grens komt, wel zal worden binnengelaten. Maar Chomsky doet dat niet en hij heeft gelijk. Het minste zou zijn dat hem excuses worden aangeboden en van hogerhand zou worden gegarandeerd dat hij er ditmaal wel in zou komen).  
Het is ook geen op zich zelf staande gebeurtenis. Eerder werd onder meer Norman Finkelstein geweigerd, de hoofdredacteur van de Engelse versie van Ma'an News, Malsin,  het land uitgewerkt, een Spaanse clown geweigerd en werden vreedzame buitenlandse activisten uitgewezen. Ook worden vreedzame Palestijnse activisten in de bezette gebieden zowel als Israël zelf steeds harder aangepakt (de nu zich afspelende zaken tegen Amir Makhoul en Omar Sayid spreken boekdelen, en het zelfde geldt voor de zaak Kamm/Uri Blau, de onthulling van ernstige schendingen van de mensenrechten door Israëlische topofficieren, waarbij niet die officieren maar de klokkenluiders in het verdachtenbankje terecht komen). Israël is op weg een intolerante, onvrije  maatschappij te worden, waar de geheime diensten de dienst uitmaken en de vrijheid van meningsuiting - nu nog volop aanwezig in de pers - bezig is zijn relevantie te verliezen. 

Zie voor Chomsky's commmentaar deze video van Al Jazeera English:




Zie voor een goede Israëlische berichtgeving de blog Coteret van  Didi Remez die onder meer vertaalt uit Maariv en Jediot. Zie voor commentaar de blog Promised Land van Noam Sheizaf die het volgende schrijft
According to Chomsky, what bothered Israeli officials at the Allenby crossing was not only his views, but the fact that he intends to visit the West Bank, and not Israel. Later it was said that the IDF authority might end up granting him a visa. But whatever way this affair ends, it is clear that Chomsky made a better case against Israel today than in anything he said or wrote. He practically proved that the Palestinians are far from being autonomous, and that the West Bank is in reality under siege, with Israel dictating who and what might leave or enter.
When the Spanish clown Ivan Pedro was denied entry by the Shin Beit into the West Bank, some people tried to make a national security case out of it, claiming Pedro refused to submit information regarding his contacts in the West Bank. I hope nobody is planning the same line with Chomsky. Israel simply decided not to let him in because he is pro-Palestinian, like it does every day to many others. The only difference is that in those cases nobody alerts Reuters.
There is no arguing that Israel is now viewing certain ideas, not just actions, as existential threat, and is willing to make use of its powers in order to suppress them. It is important to understand this point: Some people think that the state made a stupid mistake today, when it chose to refuse Chomsky a visa. But that’s only true if you judge the affair in terms of actual security – then you conclude that making such a fuss over a speech in Ramallah by an aging linguist that no one would even notice is pure madness. But if you are obsessed with the persecution of “dangerous ideas” and constantly searching for ideological menaces, then Chomsky is a threat. In this context, not allowing him to enter your country might be logical and even legal – again, if you consider Israel’s control of all entrances to the West bank legal – but it is also scary as hell.
 Ik kan het daar alleen maar volmondig mee eens zijn.

Geen opmerkingen: